Autonomia – Stan prawny: fakty i dyskusja

Written by admin on 18 kwietnia 2009. Posted in Kalendarium

I.Fakty:

NRL uchwaliła 11 kwietnia 2003 roku Stanowisko nr 36/04/IV ?w sprawie kierunków prac nad określeniem zasad autonomii lekarzy stomatologów w ramach izb lekarskich tworzonych przez lekarzy i lekarzy stomatologów? , w którym to stanowisku Rada Naczelna uznaje za zasadne podjęcie prac w kierunku zmiany przepisów zmierzającej do stworzenia wspólnej izby dwóch zawodów ? lekarzy i lekarzy stomatologów.

Pomimo, iż dokładnie wymienione w stanowisku uchwały nie zostały zmienione Stanowisko 36/04/IV w dalszym ciągu obowiązuje. NRL nigdy go nie uchyliła, stąd jest nim w dalszym ciągu związana.

Ponieważ w stanowisku Rada Naczelna ogólnikowo ?uznaje za zasadne podjęcie prac? nie precyzując kto miałby te prace prowadzić, daje tym samym legitymację do podjęcia dyskusji i działań w tym kierunku w bardzo szerokiej formule, nie zawężając jednocześnie prawa do podejmowania tych działań do struktur Naczelnej Izby.

II.Dyskusja:

Konstytucja RP w artykule 17 umożliwia tworzenie samorządów zawodowych reprezentujących zawody zaufania publicznego. Przez wiele lat funkcjonowała „ustawa o zawodzie lekarza”, która w rozumieniu zawodów zaufania publicznego ustanawiała jeden zawód – zawód lekarza, obejmujący lekarzy i lekarzy stomatologów(następnie dentystów).

Po zmianie ustawy tytuł tego aktu brzmi: „ustawa o zawodach lekarza i lekarz dentysty”.

Logicznym jest więc wniosek, iż w obecnym stanie prawnym mamy do czynienia z dwoma zawodami zaufania publicznego- zawodem lekarza i zawodem lekarza dentysty.

O takim stanie prawnym świadczyć też może, iż w dokumentach NRL pojawia się wątek rozdzielności zawodów w rozumieniu zawodów zaufania publicznego ( bo to, że zawód lekarza dentysty jest odrębnym zawodem w potocznym rozumieniu pojęcia „zawodu” nie budziło nigdy kontrowersji)

Przykładem niech będzie list Prezesa NRL K.Radziwiłła do Przewodniczącego jednej z Podkomisji Komisji Zdrowia Sejmu dr M.Orzechowskiego przy okazji dyskusji nad zmianą ustawy o zawodach lekarza i l.dentysty dopuszczającą zatrudnianie innych lekarzy przez praktyki (wszystkie). Prezes Radziwiłł pisze (dwa ostatnie akapity ) wyraźnie o odrębności zawodowej lekarzy dentystów- również w rozumieniu zawodu zaufania publicznego.

Czy całe to rozróżnienie obu zawodów w rozumieniu zawodów zaufania publicznego ma jakieś praktyczne znaczenie?

Otóż ma, a raczej może mieć. Postawione bowiem może być pytanie o konstytucyjność wspólnej izby w obecnej formie jako samorządu ponad-zawodowego. Przypomnijmy- art. 17 Konstytucji mówi o samorządach zawodowych. Nie jest to tylko kwestia „co osobom pracującym na rzecz izby jest wygodniejsze” tylko jest to kwestia praw członków izby (wszystkich lekarzy) do właściwej i skutecznej reprezentacji interesów zawodowych (jeśli taki cel ma być wpisany w ustawę powołującej samorząd). Samorząd w obecnej postaci ( bez wydzielenia struktury dla osobnego równorzędnego choć mniej licznego zawodu) może okazać się tworem ponad-zawodowym a więc nie do końca mieszczącym się w delegacji zawartej w art. 17 Konstytucji. W tej sprawie oczywiście nie ma żadnych autorytatywnych opinii prawnych ani tym bardziej orzecznictwa (nikt z NIL nigdy nie zamawiał takiej ekspertyzy, ani nikt się o to z Izbą Lekarską jak dotąd nie sądził), jednak brak ekspertyz jak i orzecznictwa wcale nie oznacza, że pytania są czysto ?akademickie?

red.

Print Friendly, PDF & Email