Rozważania pt. konkurs ofert a ustawa wedlowska

Written by admin on 2 sierpnia 2010. Posted in Nakłady fin.

Założenia do dyskusji nad  wykorzystaniem  zapisów ustawy podwyżkowej 

Dokonana 3 września 2007 nowelizacja ustawy z 22 lipca 2006 o przekazaniu świadczeniodawcom środków na wzrost wynagrodzeń  zakładała, że przekazywane do końca 2008 roku środki na podwyżki osobnym dodatkowym strumieniem zostaną włączone do głównego strumienia środków tzn. do zapłaty Funduszu za wykonane świadczenia.
Art. 10f ustawy znowelizowanej  ustawy  podwyżkowej zakłada , że z beneficjentem podwyżki, o ile zostanie wybrany w postępowaniu w trybie konkursu ofert bądź rokowań zawiera się  na rok 2009 i lata następne  umowę o łącznej kwocie zobowiązania Funduszu nie niższej niż miał świadczeniodawca w umowie na dzień 1.01.2008 (ze wszystkich strumieni środków)

Fakty: 
Należy  w tym miejscu  przypomnieć przełom roku 2008 i 2009 kiedy to wbrew ustawie o przekazaniu  świadczeniodawcom  środków na wzrost wynagrodzeń, przy operacji ujednolicania ceny punktu (polegającej na włączeniu do ceny punktu  środków na prace techniczne i   środków z podwyżki ) wbrew temu co sugerowała ustawa podniesiono jednocześnie pensum etatu o 25% przez co automatycznie o ten sam procent spadła cena jednostkowa punktu. I w takim stanie sprzecznym z ustawą działamy w większości województw  do dzisiaj.

Sam ten fakt jest sam w sobie ruchem NFZ sprzecznym z celem  decyzji powziętej przez ustawodawcę .

Dlaczego słuszne jest twierdzenie, że ww „manewr” zamiany ceny punktu na zwiększona liczbę świadczeń był sprzeczny z ustawą podwyżkową?
Ustawa ta w art. 10 g nakazuje przeznaczanie równoważnej w stosunku do kwoty podwyżki z 2008r kwoty na wzrost wynagrodzeń. Oznacza to , że ta część stawki za punkt, która pochodzi z kwoty podwyżkowej nie może być wydatkowana na inne cele, (leki, materiały, podwykonawcy) więc nie może ona finansować wzrostu liczby świadczeń .

Zapewne  sprawa koincydencji ustawy podwyżkowej z ustawą o świadczeniach  nie jest przykładem precyzyjnej regulacji prawnej i bezkolizyjnego  zbiegu przepisów

Z jednej strony:
art. 10f ustawy podwyżkowej (Dz.U 2006 nr 149 poz. 1076.)  nakazuje świadczeniodawcy przejście postępowania konkursowego  czyli złożenie oferty , konkurowanie z innymi oferentami (również ceną) i podpisanie umowy, która z mocy ustawy o świadczeniach nie może być aneksowana poprzez wzrost ceny.

Z drugiej strony:
(jak już wyżej wspomniane) – tak wybranemu świadczeniodawcy  ustawa o podwyżkach w art. 10 g nakazuje przeznaczanie równoważnej w stosunku do kwoty podwyżki z 2008r kwoty na wzrost wynagrodzeń. Oznacza to , że ta część stawki za punkt, która pochodzi z kwoty podwyżkowej nie może być wydatkowana na inne cele, (leki, materiały, podwykonawcy) więc nie może ona finansować wzrostu liczby świadczeń .

Zawarte poniżej argumenty zdają się jednak współgrać z opinią , że przepisy ustawy z 22 lipca 2006 stanowią lex specialis wobec ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej  a konkursowy mechanizm zawierania umów beneficjentów podwyżki dałby się pogodzić z włączeniem podwyżki do stawki za punkt rozliczeniowy gdyby Prezes NFZ zagwarantował  od roku 2009 ceny oczekiwane dla lecznictwa stomatologicznego  w każdym Oddziale NFZ na  poziomie , jaki wynikał z  podzielenia budżetu Oddziału na leczenie stomatologiczne (uwzględniającego wartość przekazanych placówkom stomatologicznym w 2008 r środków na wzrost wynagrodzeń)   przez liczbę zaplanowanych do zakupu punktów   analogiczną do roku 2008 .

1.    Zawarta w art. 10g gwarancja  nie jest  sztywna jak chodzi o  wartości bezwzględne przekazywanych środków. Art. 10g ust 4 wyraźnie sugeruje że z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy (uzasadnienie do projektu ustawy zawarte w druku sejmowym 2056 -Vkadencja Sejmu przewiduje tą okoliczność w związku np. ze zmianami organizacyjnymi świadczeniodawcy)  NFZ obniży wartość przekazywanych środków i wówczas świadczeniodawcy będą przekazywać pracownikom podwyżki w części odpowiedniej do nowej wartości kontraktu.
Skoro więc ustawodawca wiąże sumy zobowiązania  kontraktu podlegającego gwarancji art. 10f ustawy podwyżkowej z wielkością (punktową) kontraktu to jasnym jest, że zwiększenie liczby punktów kontraktu podlegającego gwarancji art. 10f ustawy musi się wiązać z odpowiednim zwiększeniem sumy zobowiązania.
Nie ma więc teoretycznie pola do manewru pod tytułem :   „oczywiście NFZ oferuje  sumę z roku 2008 ale za wypracowanie  nieco większej  liczby punktów”

Teza przeciwna oznaczałaby przypuszczenie, że ustawodawca uchwalając nowelizację ustawy podwyżkowej  przewidywał systematyczny spadek kosztów udzielania świadczeń (postępująca deflacja)  lub co najmniej ich stały poziom w latach 2009 i następnych. Byłoby  to doprawdy naiwne przypuszczenie, które nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistym obrazie gospodarki jaki miał ustawodawca (duszenie od lat inflacji aby spełnić kryteria z Maastricht) i brak śladu takiego poglądu w przywołanym wyżej uzasadnieniu ustawy z 3 września 2007 zawartym w druku sejmowym 2056.

2.    Cel wydania ustawy. Zawarte w druku sejmowym 2056 uzasadnienie do ustawy nowelizującej ustawę wedlowską z 3 września 2007 wyraźnie jako pierwszy cel tej regulacji wymienia  „utrzymanie przekazywania środków na wzrost wynagrodzeń” .  Nie ma tu wzmianki o „utrzymywaniu przychodowości” (-tę można by utrzymać wzrostem liczby świadczeń) . Jest wyraźny motyw utrzymania zdobyczy środowiska medycznego.
Konkludując :

1. Każda ustawa, póki nie zostanie zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny  korzysta z  tzw.  „domniemania legalności” tzn. uważa się ją za zgodną z Konstytucją i za nienaruszająca porządku prawnego. Takim statusem więc cieszy się również ustawa z 22.07.2006.
2. Prezes NFZ zobligowany jest do wydania określonych zarządzeń stanowiących podstawę przeprowadzenia postępowania konkursowego. Każda ustawa jest aktem dużo wyższej rangi od Zarządzeń Prezesa NFZ i to te ostatnie muszą być zgodne z ustawami a nie na odwrót.
3. Obowiązek dostosowania zarządzeń do wymogów ustawowych lub wyjaśnienia wątpliwości  (za pośrednictwem  MZ)były w obowiązku Prezesa NFZ –  artykuły 10f i 10g dodane zostały we wrześniu 2007 roku  więc na dzień dzisiejszy minęły  3 lata.  Oferent nie może ponosić odpowiedzialności za nienależyte przygotowanie postępowania od strony prawnej.
4. Prezes NFZ miał obowiązek:

a)  wobec niezmniejszonego (a de facto zwiększonego) budżetu NFZ na rok 2009 w stosunku do roku 2008 utrzymać pensum etatu 12 tys pkt . Decyzja odmienna ,nawet podyktowana chęcią zwiększenia dostępności winna być dokładnie przeanalizowania pod kątem zgodności  z ustawą podwyżkową. Takiej analizy nie dokonano (brak śladu takich działań w dokumentach i uzasadnieniach decyzji Prezesa  Funduszu )

b) poprzez zapewnienie niezmniejszonego budżetu w stosunku do roku 2008 oraz analogicznego poziomu pensum etatu , przy założeniu takiej samej dostępności (liczba ubezpieczonych na 1 etat)  zagwarantowanie w każdym najbliższym po 2008 roku postępowaniu konkursowym odpowiedniej do wymogów ustawy podwyzkowej ceny oczekiwanej .

Opracował: lek.dent Andrzej Cisło
członek  NRL,
www.autonomia-dent.pl

W załączeniu:
•    Uzasadnienie nowelizacji ustawy wedlowskiej z druku sejmowego 2056 ,

Print Friendly, PDF & Email