Postępowanie odwoławcze od rozstrzygnięcia konkursowego w NFZ

Written by admin on 7 grudnia 2010. Posted in Absurdy prawa medycznego

 

obie instancje odwołania od decyzji NFZ- w NFZ

Za dość  „oryginalny” należy uznać narzucony przez ustawę o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych sposób korzystania z prawa zawartego w art. 152

1. Świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku
naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach
określonych w art. 153 i 154.

Protest na czynności komisji konkursowej składany w myśl art. 153 ustawy kierowany jest do komisji.

Od decyzji o odrzuceniu protestu nie przysługuje środek odwoławczy.
Następnym etapem dochodzenia swych praw jest już odwołanie składane w myśl art. 154.
Postępowanie odwoławcze jest postępowaniem administracyjnym i  jako takie co do zasady musi być dwuinstancyjne. Ustawa przewiduje , iż w pierwszej instancji decyzję wydaje dyrektor właściwego oddziału funduszu, zaś w drugiej instancji – Prezes NFZ.

Ewentualne zażalenie na niekorzystna dla siebie decyzje Prezesa  należy  realizować w drodze skargi administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (siedziba Prezesa NFZ) .
Sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie (nie mogą zmienić treści decyzji Prezesa NFZ,) a jedynie kasacyjnie (uchylają tę decyzje nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy) . Prezes NFZ dysponuje dogodnym dla siebie instrumentem  zniwelowania wygranej oferenta przed WSA składając  odwołanie do NSA (Naczelny Sąd Administracyjny) . Wydłuża to sprawę nawet czasem o rok, a biorąc pod uwagę , że Prezes NFZ wydaje decyzję często po pół roku od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego , orzeczenie prawomocne nakazujące zaledwie ponowne rozpatrzenie odwołania oferent może w niekorzystnych okolicznościach otrzymać po półtora roku od konkursu czyli na półmetku  3-letniego okresu, na który zawarte zostały umowy.

Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której obie instancje odwoławcze umiejscowione są w obrębie instytucji  nie będącej do końca bezstronną  , będącą do tego jedną ze stron przyszłej umowy cywilnoprawnej.

    Wydaje się niezbędne ustanowienie innego organu jako II instancji odwołania. Mógłby to być np.. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych .

Print Friendly, PDF & Email